Importeren van buiten de EU: invoer-btw, douanerechten en artikel 23
Geschreven door Ilias Aarrass6 min lezen · Laatst gecontroleerd op 
Geschreven door Ilias Aarrass6 min lezen · Laatst gecontroleerd op Producten inkopen in China, de VS of het Verenigd Koninkrijk kan flink schelen in je inkoopprijs, maar aan de grens komt er wel wat bij: douanerechten en invoer-btw. Voor veel startende webshophouders en handelaren is dat de eerste kennismaking met de douane, en de rekening van de vervoerder voelt dan als een onaangename verrassing. Onterecht, want de invoer-btw krijg je als btw-ondernemer gewoon terug, en met een artikel 23-vergunning hoef je hem niet eens voor te schieten. Zo werkt importeren van buiten de EU.
Wat je betaalt bij invoer
Bij invoer uit een niet-EU-land betaal je twee dingen. Eerst douanerechten: een percentage over de douanewaarde, grofweg de goederenprijs plus de vervoerskosten tot de EU-grens. Het percentage hangt af van de goederencode en varieert van 0% tot ruim 10%; voor veel elektronica is het 0%, voor kleding vaak rond de 12%. Daarbovenop komt 21% invoer-btw, berekend over de douanewaarde inclusief de douanerechten. Sinds 2021 bestaat er geen vrijstelling meer voor kleine zendingen: ook over een pakketje van 10 euro is invoer-btw verschuldigd.
De invoer-btw vraag je terug, de douanerechten niet
Gebruik je de goederen voor btw-belaste omzet, dan is de invoer-btw gewone voorbelasting: je vraagt hem terug in je eerstvolgende btw-aangifte. Per saldo kost de btw je dus alleen tijdelijk liquiditeit. De douanerechten zijn geen btw en komen nooit terug; die boek je als inkoopkosten, aftrekbaar van je winst. Hetzelfde geldt voor de inklaringskosten die de vervoerder rekent voor het doen van de douaneaangifte.
Artikel 23: invoer-btw verleggen naar je aangifte
Importeer je regelmatig, vraag dan de artikel 23-vergunning aan bij de Belastingdienst. Daarmee betaal je de invoer-btw niet meer aan de grens, maar geef je hem aan in je gewone btw-aangifte, waar je hem in dezelfde aangifte weer als voorbelasting aftrekt. Per saldo schuift er dan geen geld meer heen en weer: een puur administratieve boeking in plaats van voorschieten en wachten op teruggaaf. De vergunning is gratis, vereist een administratie die de invoer goed bijhoudt, en is voor importerende ondernemingen vrijwel altijd de moeite waard.
Praktisch: dit heb je nodig
De douanekant is minder werk dan hij lijkt, omdat de vervoerder of een douane-expediteur de aangifte meestal voor je doet. Wat jij regelt:
- Vraag eenmalig een EORI-nummer aan, je identificatienummer bij de douane. Het is gratis en gekoppeld aan je btw-nummer.
- Controleer vooraf de goederencode en het bijbehorende tarief, zodat de landed cost, inkoop plus rechten plus inklaring, geen verrassing is.
- Bewaar per zending de factuur, de vrachtdocumenten en de invoeraangifte bij je administratie; die laatste is je bewijs voor de btw-aftrek.
- Importeer je vaker, dien dan de aanvraag voor artikel 23 in en geef de vergunning door aan je vervoerder of expediteur.
Wat het kost: een rekenvoorbeeld
Stel, je koopt handelsvoorraad in de VS:
Rekenvoorbeeld: € 4.000 goederen importeren
- Goederen plus vracht tot de EU
- € 4.500
- Douanerechten, stel 4%
- € 180
- Invoer-btw: 21% over € 4.680
- € 982,80, terug te vragen
- Inklaringskosten vervoerder
- circa € 20
Uitkomst: De werkelijke extra kosten zijn € 200: de rechten en de inklaring. De € 982,80 btw krijg je via de aangifte terug, of je schiet hem met artikel 23 helemaal niet voor
Veelgestelde vragen
Geldt dit ook voor inkopen in een ander EU-land?
Nee. Binnen de EU is er geen douane en geen invoer-btw; je doet dan een intracommunautaire verwerving, waarbij de btw naar jouw aangifte wordt verlegd. Zie btw en klanten of leveranciers in het buitenland.
Hoe snel heb ik een artikel 23-vergunning?
De Belastingdienst beslist doorgaans binnen enkele weken op de aanvraag. Vraag hem dus aan vóórdat je grote zendingen plant, niet als de container al onderweg is.
Wat is het verschil met IOSS dat webshops noemen?
IOSS is een regeling voor verkopers die vanuit buiten de EU rechtstreeks aan Europese consumenten leveren; de verkoper rekent dan btw af bij de verkoop. Dit artikel gaat over de omgekeerde situatie: jij haalt als ondernemer zelf goederen de EU binnen om ze hier te verkopen of te gebruiken.
De vervoerder rekent 'voorschotkosten' bovenop de btw. Mag dat?
Ja. Zonder artikel 23 schiet de vervoerder de invoer-btw en rechten voor bij de douane en rekent daarvoor administratiekosten. Ook dat is een argument voor de artikel 23-vergunning: geen voorschot, dus ook geen voorschotkosten.
Moet ik over tweedehands goederen uit het buitenland ook invoer-btw betalen?
Ja, bij invoer van buiten de EU maakt nieuw of gebruikt geen verschil: dezelfde douanewaarde, dezelfde 21%. Verkoop je de goederen daarna door als margegoederen, let dan op dat de margeregeling niet geldt voor goederen die je zelf met invoer-btw hebt ingevoerd.
Dit artikel geeft algemene informatie op basis van de regels zoals bekend voor 2026 en vervangt geen persoonlijk fiscaal advies. Voor jouw specifieke situatie kijken we graag met je mee.
Heb je hier meer hulp bij nodig?
Wordt klant bij ons, dit kan al vanaf €66 per maand. Plan een vrijblijvend gesprek en ontdek wat Fiscly voor jou kan betekenen.
Ilias
